Alpenglow

Po czwarte, nauczyłem się, że niektórzy ludzie są na zawsze, a niektórzy tylko sporadycznie, i że nie mam żadnego wpływu na to, kto będzie na zawsze, a kto od czasu do czasu. (Gesty, Ignacy Karpowicz)

Gdy jestem w mieście K. mam wrażenie, że idzie po drugiej stronie ulicy, albo siedzi w poczekalni kina. Mimo, że wiem, że to całkowicie niemożliwe, bo jest 600km stąd.

Dom stał się dla mnie ostatnio najbardziej stresującym miejscem.

Lost Boys and Girls Club

Świat jest niesamowicie mały. Spotykam go w kinie w niedzielne popołudnie, w którym nie miałam się w ogóle znaleźć. Zamieniamy kilka zdań po filmie. Patrząc na niego czuję spokój, jakby jego twarz była spokojną taflą oceanu. Dopiero kiedy znika mi z oczu i idę ulicą w centrum miasta K. czuję jak w mojej głowie zrywa się huragan, na oceanie zaczyna się sztorm i migają mi przed oczami na zmianę obrazy Hoppera i jego twarz.

Za tydzień będzie na drugim końcu kraju.

Moje historie zawsze kończą się tak samo, bo przecież to nie zdarza się nam.